Bir Dalganın Özgürlüğü Senin Aradığın

Bir dalganın özgürlüğüydü senin aradığın. İstediğin kadar yükselmek sulardan, istediğin hızda hareket edebilmek yetisine sahip olabilmek. İstediğin gibi köpürebilmek, istediğin gibi sakinleşmek; içinden geldiğince yaşamak suyunun serinliğini. O an canın ne kadar kıvrılmak istiyorsa o kadar kıvrılmak, bükülüp uzanmak kendi gölgende, kendi oluşturduğun çizgide. İstediğini boğmak varlığının içinde, istediğini yaşatmak sırtında sürükleyerek herhangi bir sahile. Bencil olabilmek adına aklına eseni yapabilmek.

Yok mudur bu bencillik hastalığının sonu? Bilmiyor musun; senin özgürlüğünü sınırının, başkasının özgürlüğünün başladığı yerde sona erdiğini? Bilmez olur musun hiç? Biliyorsun da işine gelmiyor. Herhangi biri gibi olmanın rehavetini hatta tembelliğini yaşamak hoşuna gidiyor. Kendin gibi olmaktan duyduğun tedirginlik canını sıkıyor olmalı.

Dün akşam uğradığın sahilimdeki yosunları temizlemeye çalıştım bütün gece. Hoşuna mı gidiyor bu kadar çeri çöpü toplayıp sahilime vurmak. Geçmişin her dalından bir kıymık çıkarabilmek maharet mi sence? Geceler soğudu. Artık eskisi kadar da kuvvetli değilim ki. Eskiden sabaha kadar tüm sahilimi tertemiz ederdim; sabah ilk ışıklarıyla günün, tertemiz bir sahile vurabilesin diye. Artık içimden gelmiyor, içimden gelse bile gücüm yetmiyor artık.

Geçenlerde iyi bir şeyler yapmışsın. Bir sürü deniz kaplumbağasını taşıyıp suya, yaşamalarını sağlamışsın. Ben o gece sahile gelemeyecek kadar yorgundum. Yatağımda sırt üstü bütün bir gece seni düşündüm. Ertesi sabah sahil tertemizdi. Kendi getirdiklerini kendin götürmüşsün bu sefer. Bensizlik yaramış sana. Kendin olmayı öğrenmek için bensiz kalman gerekiyormuş demek ki.

Bir iki gün önce kalbimin iskelesiyle senden bahsettik epeyce. Vura vura sularını; tahtadan ayaklarını çürüttüğün, neredeyse yıkılmak, buz gibi sulara gömülmek üzere olan iskelemle. O da bana bencilliğini anlattı durdu. Öyle yüksekten, öyle sert vurmuşsun ki son bir aydır, kalaslara her çarpışın yıkıma giden bir kırbaç gibiymiş. “Benden ne istiyor?” diye sordu. Bilmiyorum ki, bilmiyordum ki… Bırak onu benden bile ne istediğini hala anlayabilmiş değilim. Sadece bir bencillik kokusu geliyor burnuma, güya özgürlük adına. Oysa ne vardı ki seni sıkan, bunaltan. Bazen rahatlık da batar insana. Hep daha fazlasını isterken var olanları da yitirirsin farkında olmadan. Dimyat’a pirince giderken evdeki bulgurdan da oluverirsin işte. Kendin gibi olmayı denemek yerine sana yapıştırılmaya, yafta edilmeye çalışılan kimlikleri benimser; bir süre sonra, aslında olmadığın bir hayal kahramanının kostümü içerisinde gezdiğini zannedersin. Aynaya baktığında dev görürsün kendini. Bir kabarsan tüm kum tanelerini bir saniyede boğabilecek kocaman bir dalga.

Bir dalganın özgürlüğüydü senin aradığın. Şimdi özgürsün işte.İstediğin sahile vurabileceğini sanıyorsun değil mi? Üzgünüm… Dalgaları özgür zannederken rüzgârı hesaba katmadın…

Koray Sıpçıkoğlu

Hakkında Koray Sıpçıkoğlu

Sadece ve sadece sanatçı ve koltuğunun altındaki karpuzlar sıra sıra aşağıdaki gibi; İngilizce şiir ve edebi metin çevirileri. Grafik tasarım ve reklam metin yazarlığı. Çeşitli Tiyatrolarda Oyunculuk ve Yönetmenlik Tecrübeleri Eğlence Merkezi ve Konserlerde Müzisyenlik. Yayınlanmış Kitapları: “Kanar mı Balığın Yarası?” Komer Yayınları 2001 “Midemde Kelebekler” Komer Yayınları 2003 “Uçurum Hikayeleri” Komer Yayınları 2005 “Bir Gün Yeniden Aynalarla Dost Olacaksın” Zemin Yayıncılık 2016 “Hayatın Ritmi” Morfill Kişisel Gelişim Yayınları 2016 “Kanar mı Balığın Yarası? -2” Bencekitap Yayınları 2016 Sahnelenmiş Oyunları: “Çorabımın Teki” 2.Perdeli Müzikli Çocuk Oyunu Müzik Albümü: Koray Sıpçıkoğlu “Bensiz Ağlıyor İzmir” Dinleti Music Company Ben Çanakkale “ Çanakkale Belgeseli Müzikleri” Başkent Üniversitesi Yayınları - Kanal B

İlginizi Çekebilir

Ben Neyzen Tevfik

Gerçek adı Tevfik Kolaylı ama herkesin bildiği adı Neyzen Tevfik, neyzen ve şair. Hazır cevaplılığı …

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir